مىباشد ، ودر هر صورت هر كدام آنان كه براي شركت كارى كرده است اگر به قصد مجانى كار نكرده باشد ، مىتواند مزد زحمتهاى خود را به اندازه معمولى با حفظ نسبت از شريكهاى ديگر بگيرد ، ولى چنانچه مزد معمول بيشتر از مقدار فائده‌اى باشد كه در فرض صحت شركت مىبرده همان مقدار فائده را مىتواند بگيرد . احكام صلح ( مسأله 2168 ) : صلح آنست كه انسان با ديگرى سازش كند كه مقدارى از مال يا منفعت مال خود را ملك أو كند ، يا از طلب ، يا حق خود بگذرد كه أو هم در عوض ، مقدارى از مال ، يا منفعت مال خود را به أو واگذار نمايد يا از طلب ، يا حقي كه دارد بگذرد ، بلكه اگر بدون آن كه عوض بگيرد با كسى سازش كند كه مقدارى از مال ، يا منفعت مال خود را به أو واگذار كند ، يا از طلب يا حق خود بگذرد ، باز هم صلح صحيح است . ( مسأله 2169 ) : كسى كه مالش را به ديگرى صلح مىكند ، بايد بالغ وعاقل وقصد صلح داشته وكسى أو را مجبور نكرده باشد ، وبايد سفيه وممنوع از تصرف در آن مال بواسطة ورشكستگى هم نباشد . ( مسأله 2170 ) : لازم نيست صيغه صلح به عربى خوانده شود ، بلكه با هر لفظي كه بفهماند با هم صلح وسازش كرده‌اند صحيح است . ( مسأله 2171 ) : اگر كسى گوسفندهاى خود را به چوپان بدهد